Later we groot groot ben. Soms stuit je op hele mooie initiatieven. Neem Brøndby Garden City: een utopie van groen en gemeenschap. Aan de rand van Kopenhagen in Denemarken ligt een bijzondere woonwijk die al decennia lang een 'utopisch ideaal' nastreeft.
Het ambitieuze project werd in de jaren '60 opgezet als een experiment in stadsplanning, met als doel een levendige gemeenschap te creëren temidden van de natuur. Nieuw is het dus zeker niet. Of het initiatief geslaagd is, weet ik niet. Ik zou er dolgraag naar toe willen om te weten hoe het ervoor staat. Ik lees dat ze er bijvoorbeeld maar 'tijdelijk' wonen, tijdens de maanden van april t/m oktober.
Maar een stukje (digitaal) onderzoek levert je wat dat betreft nog veel meer op. Zo maar wat dingen die ik tegenkom: "Wandelend door de autovrije straten van Brøndby voel je meteen de rust en harmonie. Overal zie je bomen, planten en waterpartijen die de wijk een bijna landelijke uitstraling geven. Tegelijkertijd bruist het hier van de activiteit en ontmoetingen tussen buurtbewoners. Kinderen spelen veilig op straat, buren kletsen met elkaar en er worden volop gemeenschapsactiviteiten georganiseerd."
Waarom zou dit utopisch zijn?
Het bijzondere ontwerp van Brøndby moedigt sociale cohesie aan. De wijk bestaat uit kleine buurten met eigen voorzieningen, zoals een school, winkels en een buurtcentrum. Zo heb je een sterke sociale binding in je directe omgeving. De buurten zijn met elkaar verbonden door groene paden, zodat je makkelijk ook anderen uit Brøndby leert kennen en dat dus in een ronde vorm. Uit wetenschappelijk onderzoek is namelijk gebleken dat een 'ronde woonvorm' de sociale cohesie versterkt.
Brøndby laat zien hoe stadsplanning een gemeenschapsgevoel kan stimuleren. Tegelijkertijd genieten de inwoners van de voordelen van een stedelijke omgeving dichtbij Kopenhagen. Het is een voorbeeld van hoe we de toekomstige stad kunnen vormgeven: groen, sociaal en levendig.
Deze zin vind ik misschien wel het 'belangrijkste'. "De idealen van Brøndby inspireren al generaties stadsplanners over de hele wereld. Maar misschien is de belangrijkste les dat een gemeenschap begint bij jezelf." Door open te staan voor je buren, activiteiten te organiseren en de openbare ruimte leefbaar te maken, kan ieder van ons bijdragen aan een stad van saamhorigheid en betrokkenheid.
Zo'n 'utopie', zie jij dat als een mooie toekomst in jouw omgeving? Is het een unieke manier om te zorgen voor een betere en mooiere aarde voor volgende generaties?
